Waterhardheid is de hoeveelheid opgeloste kalk in water: vooral calcium en magnesium. Het is geen kwestie van gezondheid. Nederlands kraanwater voldoet aan de wettelijke eisen, hoe hard het ook is; kalk is vooral lastig voor apparaten.
Waar het verschil vandaan komt
Drinkwaterbedrijven maken water van grondwater of oppervlaktewater. Hoeveel kalk erin zit, hangt af van de bodem waar het water doorheen is gegaan. Veel bedrijven ontharden het water centraal, in de zuivering. Daarom verschilt de hardheid per productielocatie, en niet per straat. Een bedrijf geeft meestal een gemiddelde per locatie of gebied.
De eenheden
| Duitse hardheid (°dH) | mmol/l | Franse graden (°F) |
|---|---|---|
| 4 | 0,71 | 7,1 |
| 8 | 1,43 | 14,2 |
| 12 | 2,14 | 21,4 |
| 18 | 3,21 | 32,0 |
Omrekenen: 1 mmol/l = 5,6 °dH, en 1 °dH = 1,78 °F. In Nederland is °dH gangbaar en noemen de bedrijven vaak ook mmol/l; in België gebruikt men Franse graden.
Zacht, gemiddeld of vrij hard
Wij gebruiken de klassen van Vewin, de vereniging van drinkwaterbedrijven in Nederland. In Nederland komen er vooral drie voor:
Daaronder is het zeer zacht (tot 4 °dH), daarboven hard (18 °dH of meer). Op elke klassepagina staat welke stand je vaatwasser, koffiemachine en wasmachine nodig hebben.
Wat je nu doet
Zoek je eigen waarde op met je postcode op de homepage, of kies je plaats in Waterhardheid per plaats. Wil je het zelf meten, lees dan Waterhardheid meten.